QuiltersPalet

We zijn weer thuis...

Nog een laatste blik door ons tijdelijke huisje. Hebben we niets vergeten, alles weer ingepakt? Nog een laatste blik over de omgeving. Wat is het hier prachtig, zo rustig en gemoedelijk. De verhuurder van het huisje, Edgar, is werkelijk het schoolvoorbeeld van gastvrijheid. Speciaal voor ons heeft hij de vloer van de badkamer in een hexagonpatroon betegeld.

Hmmm ik vertel u weer onzin hoor ik. Dat heeft Edgar niet speciaal voor ons gedaan. Maar toch... goede smaak. Met weemoed kijk ik om mij heen. Het zit erop, we gaan weer naar huis.

En o wat verlang ik daar naar, ons eigen landje, taal, familie, winkel.
Weemoed en verlangen, wat ligt het dicht bij elkaar.

En dan na een lange rit, waarbij wij ook nog even bij de groothandel langs zijn gegaan, rijden wij ons straatje in waar ons eigen huisje woont. Dol enthousiast begroeten wij Monkey en de katten, ploffen neer en kijken vergenoegd om ons heen.. we zijn weer thuis -:)

Groetjes
Evy en Petra

Maandagmorgen...

Om 10.00 uur werd ik wakker..10.00 uur!
Ietwat wazig bedacht ik mij dat wij rond 7 uur wilden opstaan om weer richting Nederland te vertrekken. Maar ja, ik kan veel maar de tijd terugdraaien behoort niet tot een van mijn vele talenten.

Doe maar rustig aan hoorde ik naast mij een slaperige stem mompelen. Rustig aan? Het is ruim 7 uur rijden, wat rusttijd erbij, we liggen 3 uur achter op mijn schema. En zoals je best wel weet, ik kan nog steeds de tijd niet terugdraaien.

Naast mij klonk wat gemompel, onverstaanbaar dus het werd tijd voor wat hardere actie. OPSTAAN .....!

"Tjonge, doe eens niet zo hyper zeg, we gaan morgen pas weg, ik heb geregeld dat je nog een dagje echt niets hoeft te doen, huisje 1 dag extra gehuurd en Nico gemaild,die zorgt voor de winkel, doe eens een beetje relaxed."

Kijk, dat zijn nou de dingen waarom ik zo gek ben op Frau Verbeek. Zo noemen ze haar in Duitsland, klinkt leuk. Evy voelt haarfijn aan wanneer ik echt doodmoe ben en zorgt dan voor een dagje extra ontspanning. Geweldig.

Dat geeft mij ook de tijd om lekker uitgebreid een blogje te schrijven.

Nadelwelt,
Wat een belevenis. Het was ontzettend druk. En ik ben best een beetje trots op de zeer vele enthousiaste en lovende woorden die rondzwermden door de tentoonstellingshal. De variahextentoonstelling werd enorm positief beoordeeld. Terecht want wat zag het er wunderschon uit.

   

En oh ja... ik heb moeten praten als Brugman, en dat in het Duits, om mensen er van te overtuigen dat onderstaande quilt tot de Variahextentoonstelling behoorde en niet een quilt was van Kaffe Fasset. Er hing toch echt het juiste kaartje bij hoor.

 

21 Variahexen hingen er te pronken. Ik kan ze niet allemaal laten zien, dan word dit blogje wel heel lang maar niet getreurd. Want tijdens het Quiltfestival in Groningen op 8, 9 en 10 juni kunt u ze allemaal real live bewonderen.

Er waren nog veel meer mooie quilts te bewonderen, ook van Nederlandse bodem. Met name de expositie van Ineke Poort - Van Eijk was schitterend om te zien.

   



Niet alles mocht gefotografeerd worden. Bij  de expositie van Kaffe Fasset hingen grote pictogrammen. 
Helaas, maar daar moeten wij ons dan ook aan houden.

Ik heb, waar dat wel mocht, nog veel meer foto,s gemaakt natuurlijk maar die bewaar ik voor een ander blogje. Want ik kijk nu naar dit..

Tot gauw...
Evy en Petra

Waar blijven ze?...

Ik hoorde het al roezemoezen, waar blijven ze toch...al die mooie foto's van de Variahex tentoonstelling in Karlsruhe? Wel ik moet daar helaas negatief op reageren.

Een goed gebruik bij quiltshows is om zolang de show nog draait geen foto's op het internet te publiceren. Ook wel een beetje logisch natuurlijk, de organisatoren zien u graag  in eigen persoon de tentoonstelling bezoeken. Dus helaas, ook vandaag nog geen foto,s van de quilts.

Maar ik ben zo langzamerhand wel ergens anders achter gekomen.

Konijn  = Wol

Op de beurs in Veldhoven waren er 2 dames die mij verzekeren dat het konijn het absoluut niet erg vond dat er wol van zijn vacht werd gemaakt. Op mijn vraag of ieder dier daarvoor geschikt was beaamde zij dat volmondig.

Vervolgens werd ik geconfronteerd met heel veel schaapjes en wat wil het geval... Daar wordt van de haartjes ook al wol gemaakt.

En nu zag ik op een van mijn weinig vrije minuutjes op de beurs in Karlsruhe deze dames druk aan het werk. Op mijn vraag of ieder dier geschikt was als wolleverancier hoorde ik een zeer welgemeend, jawohl!

 
En toen gingen mijn hersentjes werken. Hadden wij thuis niet zo'n harig diertje rondwandelen, die al haar haartjes kwistig rondstrooit, eigenlijk dus gewoon aan pure kapitaalvernietiging doet....

Zodra ik thuis ben ga ik onze kat vangen en plukken, een ware wolleverancier heb ik ontdekt, geweldig toch!

Subbie, here we come... 

Hmm, ik kijk nog eens goed naar de foto en ik ben toch bang dat ons huistirannetje het niet eens gaat zijn met mijn plannen om haar tot wolleverancier te bombarderen.

Och, wol is ook te koop en als ik heel lief kijk.....wie weet, warme wollen sokken zijn heerlijk...

Groetjes,
Petra

Pas op wat je vraagt, soms ...

Duits is toch een wonderlijke taal, ik versta het wel maar spreken ..ho maar. Maar het hele vreemde verschijnsel doet zich voor dat ik het wel weer goed kan zingen.

Vol goede zin begon ik toen we net de Duitse grens over waren dan ook voluit een Duitse schlager te zingen. Evy hoort dat met gemengde gevoelens aan, ik ben niet zo toonvast maar dat weerhoud mij geenszins.

Liebe Sonne lach’ doch wieder,
alle warten ja auf dich,
dann erklingen frohe Lieder,
liebe Sonne schein für mich,

Nou, die Liebe Sonne heeft mij gehoord. Was het donderdag met het opbouwen van de stand al zo'n 29 graden, vandaag steeg het kwik nog een graadje hoger.... Het was ontzettend warm. En heel druk. Die combinatie, heel warm en heel druk deed mij al snel puffen en zweten en ik verzuchtte dat het wel een graadje minder kon.

Het commentaar van Evy was zeer wijs... "pas op met wat je vraagt, je krijgt het soms."

Gelukkig was er na de beurs een terrasje met ......

Op naar morgen, gelukkig wordt het een stuk minder warm -:)

Groetjes,
Evy en Petra

Invasie...

Ik heb het niet zo op dieren die niet onder de noemer huisdier vallen. Zo waren wij vorig jaar in Leende en daar stonden 2 grote paarden vlak bij ons huisje. Ik heb het daar niet zo op. Het is leuk om naar te kijken op tv en op ruime afstand, maar verder heb ik het er niet zo op.

Daarom stelde het mij zeer gerust dat bij het huisje waar wij momenteel in verblijven op zeer grote afstand wat schapen bivakkeerden. Lekker ver weg. Zeer geruststellend. Leuk plaatje, mooi landelijk, geweldig.

Vanmiddag zat ik te genieten van het uitzicht op ons terrasje, schaapjes waren ver weg, heerlijk rustig.

Maar opeens sloeg mijn hart een slag of 6 over. De schaapjes bewogen en het waren niet maar een paar schaapjes, het waren er duizenden, nou ja, honderden, in ieder geval tientallen... vlakbij ons terras.

Snel riep ik Evy, we moesten maken dat we wegkwamen, zo'n invasie kan nooit gezond zijn. Wat bezielt die beesten riep ik lichtelijk in paniek.

Evy keek eens rond en maakte zich totaal niet druk. "Die beesten doen niks, die worden gewoon verplaatst van de ene wei naar de andere wei."

Ik keek nog eens goed en warempel, de schapen werden door honden voortgedreven, mijn kant op... ik heb het daar niet zo op. Voor het hek riep ik dat de schaapjes rechtsomkeer moesten maken en ik moet toegeven, intelligente beestjes, ze gingen terug naar waar ze vandaan kwamen.

Wat volgde zal ik u besparen.... een zeer boze meneer riep in het Duits iets naar mij, en aangezien ik geen Duits versta ging de boze meneer steeds harder Duits praten... onaangenaam hard zelfs....

"Peet laat die beesten met rust, die man is de schaapherder en je maakt die schapen in de war"

Verbolgen besloot ik naar binnen te gaan, tot mijn oog viel op een klein schaapje. Ze zagen er toch wel lief uit eigenlijk. De schaapherder was ook gestopt met hard Duits praten en in alle gemoedelijkheid heb ik nog wat foto,s gemaakt. Toch wel leuk dat buitenleven -:) Maar ik blijf erbij, op afstand zijn ze leuker.

Behalve deze.....die is ook van dichtbij een schatje.

Ooit ga ik er wel aan wennen, als wij maar vaak genoeg huisjes huren in landelijke omgevingen. Dan ga ik paardrijden en schapen scheren... ooit

Groetjes vanuit schapenland,
Petra

Bergjes, hoge bergjes...

Een van mijn taken als steun en toeverlaat van het QuiltersPalet is het verzorgen van accommodatie, huisjes dus, voor het geval wij naar een beurs moeten die ver weg is. Zo had ik het ook op mij genomen om een huisje te boeken in de omgeving van Karlsruhe.

Ik zocht en ik zocht, maandenlang, als ik eraan dacht te zoeken, en eindelijk vond ik een huisje. Het werd zeer pittoresk omschreven als ... liggend tegen een helling. Mooi, geregeld, geboekt. Ons kon niets meer gebeuren.

Na een lange rit, met een niet meewerkende navigatie op het Ipadje, en een hoop zenuwen bereikte wij iets wat op een soort karrenspoor leek. Het ging recht omhoog en wonder boven wonder had
het een straatnaambordje. Ik keek eens goed, keek nog eens goed en moest concluderen dat het karrenspoor de naam had van de straat waar ons huisje zich moest bevinden.

Opgewekt vertelde ik Evy dat ze omhoog moest, de berg op. Een ontzette blik was het gevolg. Peet, ik rij hier met een grote bus... dat gaat niet. Tsja, ik begrijp wat je bedoelt maar aan deze weg ligt ons huisje. Met het zweet op de handen en lichtjes wit weggetrokken stuurde Evy de bus de berg op. Welk nummer moeten we hebben....? Huh nummer, hoe bedoel je nummer....je moet gewoon ons huisje zoeken, dat heeft geen nummer geloof ik. 

Er werd mij toegesist.... echt waar gesist, dat ik op de papieren moest kijken voor het nummer. Nadere bestudering van de papieren bracht uitkomst. Nummer 19.

We reden steeds hoger de berg op, de bus kreunde en steunde maar eindelijk zag ik ons huisje. Kijk daar is het, ik herken de stoeltjes op het terras riep ik enthousiast. Evy keek eens, zag een huisnummer, 7 ... verder omhoog dus maar.

Kijk daar is het echt, ik herken het balkonnetje, dat is ons huisje. Gelukkig stond er ook nummer 19 op het huisje maar toen kreeg zelfs ik het benauwd. Want nummer 19 had een zeer, zeer, smalle oprit. Met heel veel gedraai en met nog meer gesteun manoeuvreerde Evy de bus op de oprit en met trillende knieën stapte ik uit. We zijn er, mooi hier hè mompelde ik.

Tegen een helling... tegen een helling... Naast mij klonk gesputter, het is bijna de Matterhorn, dat noemen ze ...tegen een helling? 

Ik besloot het gesputter maar even te negeren en keek eens goed om mij heen. Het uitzicht is werkelijk geweldig, het huisje is prachtig, en die bus, ach, als Evy een beetje is uitgerust gaat het vast makkelijker met het rijden.

En een heel eind van ons huisje vandaan staan ook nog wat schaapjes, wat wil je nog meer? Wij gaan een paar daagjes heerlijk genieten van de mooie omgeving. De bus hoeft pas donderdag weer naar beneden ...

Groetjes,
Evy en Petra

Conclusies...

Het is alweer dinsdag vandaag, dinsdagavond om precies te zijn en ik begin een beetje bij te komen. Gisterenavond rond 19.00 uur arriveerden wij na een lange reis vanuit Veldhoven in een plaatsje nabij Karlsruhe en vanaf het moment dat ik mijn onderkomen voor de aankomende week zag kwam er een serene rust over mij heen. Het is hier werkelijk geweldig.

De vorige week zaten wij in het Koningshof in Veldhoven en ik moet zeggen, ik ben blij dat wij er weg zijn. Niet voor het hotel an zich, maar het is een oud klooster geweest, een klooster waar men blijkbaar heel erg geloofde in Spartaanse oefeningen. En dan vooral in het marathonlopen. Kilometers gang, nog eens kilometers gang, en als je dan dacht dat je in de buurt van je kamer was, volgde er nog een half kilometertje gang. Na 4 heerlijke, maar ook wel lange beursdagen niet echt iets om je op te verheugen tenzij je Haile Gebrselasssie heet. Die zou zich daar vast thuisvoelen.

Maar niet geklaagd want de tentoonstelling was werkelijk prachtig. Vanuit hier wil ik ook Dorien nog van harte gelukwensen met de QuiltManiaprijs. Een zeer terechte winnares. De quilt is schitterend gemaakt en er is heel leuk gebruik gemaakt van allerlei wolletjes die Dorry beschikbaar heeft gesteld heb ik mij laten vertellen.

Er waren in verschillende categorieën nog veel meer winnaressen maar ik heb het zo druk gehad dat ik maar enkele foto's heb kunnen maken. Al met al een tentoonstelling die alles in zich had, van heel modern tot super traditioneel en alle bezoeksters waren erg onder de indruk.

 

Zelf heb ik ook erg genoten van de Japanse quilts van Reiko Kato. Werkelijk prachtige quilts werden er tentoongesteld. En al de bezoek(st)ers genoten zichtbaar. 

Niet alleen van de quilts maar natuurlijk ook van de vele winkeltjes.

Wij hebben heel veel mensen mogen begroeten waar wij wel contacten mee hebben via email en webshop maar die wij nog niet hebben begroet in de winkel. Logisch natuurlijk, Leeuwarden, Groningen, Maastricht, het is niet echt in de buurt van de Weissenbruchstraat, maar een aantal dames verzekerden ons dat zij in de zomer gezellig op bezoek komen. Zij zijn natuurlijk, net als u, van harte welkom!

En dan is de beurs voorbij, alles wordt ingeladen. Ik weet niet of u enige voorstelling hebt bij dat inladen...? Wel als ik het moet doen dan ben ik een uurtje of 4 bezig.
Maar gelukkig hebben wij Nico. Zondagmiddag is hij met zijn vader helemaal vanuit Den Haag naar Veldhoven gekomen om de bus in te laden. Om 18.30 was alles al geladen en wij waren totaal niet moe... heerlijk... samen nog een hapje gegeten en toen zijn de heren weer huiswaarts gereden. Nico en Hans, onze dank is zeer groot.

Maandagmorgen weer vroeg op en richting Nadelwelt, maar daarover morgen meer...

Groetjes Evy en Petra

Vroeg op

In de ochtend wordt de stand weer op orde gebracht voor een nieuwe dag. Het ziet er dan allemaal iets anders uit dan u te zien krijgt als bezoekster. Maar al heel snel gaan overal de lichten aan en komt de hal tot leven.

Nog 1 uurtje en dan is de laatste dag van een prachtig evenement weer begonnen. Maar voor het zover is maken wij eerst de winnaar bekend van de Give Away van de maand Mei.

En de winnaar is .......reactie nummer 4 Anneke. Gefeliciteerd. Laat je ons nog even weten waar wij die prachtige Layer Cake naar toe mogen sturen.

Groetjes
Evy en Petra

It,s wonderfull, so wonderfull en de Give Away voor mei

Ja, ik heb er aan gedacht, na een druk dagje op de beurs merkte ik ineens dat het bijna 20.00 uur was en de 2 minuten stilte voor de herdenking begon. Dit was echter een beetje langs mij heengegaan maar dan is het ook 4 mei.

En op 4 mei volgt meestal, eigenlijk altijd wel, 5 mei, bevrijdingsdag en onze maandelijkse 5de van de maand Jubilea Give Away.

Dus moest ik mijn hersentjes laten kraken voor een mooie leuke prijs, mijn hersentjes kraken nog, ik kom er zo op terug.

Maar eerst wil ik u vertellen over de Open Europese Quiltkampioenschappen die op dit moment worden gehouden in Veldhoven. Een schitterende tentoonstelling met heel veel quilts en vele leuke winkeltjes. Het nadeel is dat ik u weer geen foto, s mag laten zien, dus moet u echt in levenden lijve al dat moois maar komen bekijken.

Wat ik wel mag vertellen is dat er dit jaar weer een zeer bijzondere gaste is. Esther Miller in hoogst eigen persoon en gelooft u mij dames, het is een legende. Esther is geboren binnen een Amish gemeenschap en heeft al van jongs af aan leren quilten met de hand op grote frames . Weet u nog , ergens vorig jaar dat wij op vakantie waren, dit keer een echte vakantie, zonder beurzen enzo. En weet u nog dat tijdens onze vakanties er hoogst merkwaardig altijd iets te doen is waar quilten bij te pas komt.

Wel tijdens deze vakantie heeft Evy een 4 daagde cursus quilten op het frame gevolgd bij Esther Miller en ze heeft genoten. En nu is Esther in Veldhoven, de kans voor u om kennis met haar te maken en te genieten van haar quiltkunst. Esther verkoopt ook de Nederland zo moeizaam verkrijgbare porceleinen needlegliders. Dus als u nog in de gelegenheid bent, een trip naar de beurs in Veldhoven is zeker de moeite waard.

Zo , mijn hersentjes hebben super gekraakt en ik heb een super Give Away kadootje bedacht. Een Layer Cake van Moda .........Lily & Will Green ( helaas werkt het fotoprogamma niet op mijn iPad)

Ik ben weer benieuwd naar uw reacties en natuurlijk laten wij morgenavond om 23.59 de random dinges weer zijn werk doen..........hoewel, nee dat is te laat voor ons om naar bed te gaan met deze drukke dagen....we maken er zondagochtend 9 uur van, veel betere tijd.

Ik moet ook een beetje aan Evy haar slaap uurtjes denken -:)

Groetjes vanuit Veldhoven,

Evy en Petra

Het zit erop en het begint...

Wat hebben we weer een heerlijke week achter de rug. Heel veel blije bezoeksters en een heerlijk sfeertje kenmerkte zoals van ouds de Sales week.

Enorm veel stofjes hebben een nieuw huis gekregen en wij wachten met spanning op alle mooie quilts die er over een tijdje weer geshowd worden.

Zoals bijvoorbeeld deze...

 
Met dank aan de dames voor het showen!

Ik verheug mij er op. Maar ik ben wel een beetje blij dat het zaterdagavond is, bijna zondag. Want de Salesweek zit erop en de beursvoorbereidingen zijn begonnen.

Stofjes gesneden, pakkertjes gemaakt, lijsten opgesteld door Nico van wat er nog moet gebeuren. Woensdagochtend moet alles klaar zijn en dan vertrekken wij voor 10 dagen.

Eerst gaan wij naar de Open Europese Quilt kampioenschappen, ook wel de beurs in Veldhoven genoemd. Op 3,4,5, en 6 mei zullen wij daar met onze stand aanwezig zijn. Ieder jaar weer is dat een feestje. Een fantastische beurs met schitterende tentoonstellingen en heel veel winkeltjes. Heerlijk, als u kunt, een aanrader om te gaan bekijken.

En daarna begint voor ons het avontuur, voor de eerste keer gaan wij de grens over om als standhouder op een beurs te staan. Wij gaan naar Duitsland. Naar Nadelwelt in Karlsruhe. En dat is niet zomaar toevallig. Want daar komt een grote expositie van 20 prachtige VariahHxen. Een expositie, georganiseerd door het tijdschrift Quilt & Zo.

En ja, Evy als geestelijke moeder van de VariaHex mag daar natuurlijk niet ontbreken. En uiteraard mag ik als geestelijk aanmoediger en bewonderaar ook niet ontbreken. Wij gaan er in ieder geval van genieten en hopen ook veel Nederlandse bezoeksters  te mogen ontmoeten. Oh ja, ik spreek geen Duits, dat gaat nog leuk worden -:)

Maar ik hoor u denken, Karlsruhe, wel ver weg. Dat gaat misschien niet lukken om daar heen te komen, en wat nu...?

Geen QuiltersPalet? Langer dan 1 week dicht...? Dat gaat helemaal niet leuk worden.

Wel, stopt u maar met u zorgen te maken, want het QuiltersPalet blijft gewoon open.

Wij hebben in de persoon van  Kitty een uitstekende vervanging gevonden. De dames die al wat langer quilten herinneren zich Kitty wellicht nog als de vrolijke en deskundige dame die jaren in de Border heeft gewerkt. Kennis gewaarborgd, goedlachsheid gegarandeerd, service zoals u dat gewend bent. Wat wilt u nog meer ?

Kitty is natuurlijk niet alleen aanwezig. Ons aller Nico zal ook aanwezig zijn voor al het snijwerk, de bestellingen, de webshop... kortom alles draait gewoon door, ook tijdens onze afwezigheid.

En ik ga u ook gewoon op de hoogte houden van onze reis via dit blog. Want onze avonturen in Veldhoven en Karlsruhe delen wij uiteraard met u. Ik ga mij echt het schompes bloggen -:)

Groetjes,
Evy en Petra